تبلیغات
بسیج دانشجویی دانشكده علوم اداری - فاین تذهبون؟

بسیج دانشجویی دانشكده علوم اداری

دانشگاه فردوسی مشهد

 

فاین تذهبون؟

 

نوع مطلب :شهدا ،دفاع مقدس ،اخبار داخلی ،دانشگاه و تشکلها ،

نوشته شده توسط:بسیج دانشجویی دانشکده علوم اداری

مهدی عبدی ( ارشد حسابداری 86) - چندی است که تدفین شهدا در دانشگاهها موضوع نسبتا مهمی در محافل دانشجویی و نشریات دانشگاهی شده است. و همین اواخر و بدنبال تدفین شهدا در دانشگاه صنعتی امیرکبیر عکس العمل های گوناگون و گاها متضاد در این زمینه بروز داده شد . با اینکه اکثر دانشجویان با تدفین شهدا در دانشگاه بصورت مثبت برخورد می کنند , برخی از گروهها و تشکلهای دانشجویی سعی در به اغتشاش کشیدن مراسم تدفین شهدا در دانشگاه امیر کبیر داشته اند. نکته تامل برانگیز بیانیه مخالفین می باشد که  با امضاهای مختلف انجمن اسلامی (طیف غیر قانونی دفتر تحکیم) و دانشجویان سوسیالیست منتشر شد که خود نشان می دهد طیف دانشجویانی که با این اقدام مشکل دارند گروههایی هستند که خود را زیر لوای سوسیالیسم و لیبرالیسم معرفی می کنند. با این اوضاع مخالفت این افراد با تدفین شهدا در دانشگاه نیز جای تعجب نخواهد داشت. در بینشی که پدیده ها با محک مادی بهاگذاری می شود ، شهدا تکه استخوانهای 20-25 سال قبل هستند که طبیعتا ارزش خاصی نخواهند داشت. در تفکری که شهادت طلبی تئوریزه کردن خشونت ترجمه گردد شهید خشونت طلب شکست خورده ای بیش نخواهد بود، و در الگویی که لذت گرایی و بی بند وباری تحت عنوان ازادی اصالت پیدا کرده باشد حرف زدن از شهدا و سخن گفتن از شهادت افسرده کننده است. دیدگاهی که پلاکارد «دانشگاه گورستان نیست» را به دست می گیرد معلوم است که به شهدا به دید عده ای مرده و نفله شده نگاه می کند که در حال انتقال به گورهایشان هستند.

اما آیا شهدای ما مرده اند؟ آیا حضور شهدا باید محدود به قبرستانهای شهر و در کنار سایر مردگان باشد؟ آیا تدفین شهدا در دانشگاه فقط تولید قبر در محافل علمی کشور است؟ بدیهی است نیازبه توضیح ندارد که قرآن شهدا را حی و زنده می داند و اکثر افرادی که آشنایی جزئی با آیات الهی داشته باشند می دانند که در قاموس قرآن و در گفتمان الهی شهدا زنده اند و حیاتشان بسیار موثرتر از حیات ماست. بقول سید مرتضی آوینی که خود نیز به درجه شهدات نایل شد : « پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند اما حقیقت آن است که زمان زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند».

امام صادق (ع) می فرمایند : « علم نوری است كه خداوند بر دل هركس كه بخواهد می افكند  » اگر علم حقیقی این است عالِم حقیقی چه کسی خواهد بود؟ مگر ما در دانشگاهها پس از کسب علم و دانش قرار است به کجا برسیم؟ مگر نه اینکه علم آموزی ما مقدمه ای برای خدمت به مردم و همان نیز مقدمه ای برای رسیدن به تکامل فردی و اجتماعی است . مگر هدف انسان از خلقت انسان در این دنیا رسیدن به قرب الهی و بازیابی جایگاه اولیه خود در نزد خداوند نیست. حال دانشگاه با این هدف ها چه نسبتی دارد؟ اگر قرار است در دانشگاه علمی آموزش داده شود که با هدف اصلی خلقت انسان و با مسیری که شهدا تا رسیدن به قرب الهی طی کرده اند مغایرت داشته باشد بهتر آنکه این آموزش نباشد. تفکری که علم را برای تکامل انسانی و معنوی بشر نخواهد حضور شهدا در دانشگاه را نیز بر نمی تابد و این تفکر مروج علم سکولار است که توسط پیاده نظامهای لیبرالیسم (و جدیدا سوسیالیسم) در دانشگاهها مورد حمایت قرار می گیرد . آری افرادی که دانشگاه را آشیانه تفکرات التقاطی می خواهند به طرف شهدا سنگ هم پرتاب خواهند کرد .

در این میان عکس العمل برخی از اعضای تشکل انجمن اسلامی نیز عجیب است. مگر اکثر شهدای دانشجو عضو تشکل انجمن اسلامی نبوده اند؟ پس چرا اجازه می دهید عده ای به طرف تابوت آنها سنگ پرانی کنند؟ فاین تذهبون؟ چرا به موسسان تشکل خود خیانت می کنید؟

مخالفت انجمن اسلامی با شهدا و تدفین آنها در دانشگاهها، علامت بارزی از انحراف آنها از ماهیت اصلی   انجمن های اسلامی است و نشان دهنده حضور غیر موجه و غاصبانه عده ای است که حضور شهدا در دانشگاه را نیز تحمل نمی کنند. این رفتار ها بخوبی نشان می دهد که این انجمن، انجمن اسلام آمریکائی است نه انجمن اسلام ناب محمدی (ص).

مخالفان بدانند که شهدا جزو خط قرمزهای ما هستند و تا پای جان در دفاع از این عزیزان ایستاده ایم. در عقیده ما شهید نمرده است و هیچگاه محدود به گور و قبر نمی شود . آثار باقیمانده از پیکر شهدا که گاها به چند تکه استخوان خلاصه می شود فقط نمادی از حضور شهداست و حضور شهدا در دانشگاه تلنگری است برای ما تا در روزمرگی ها و عادات سخیف خود دفن نشویم .

«ای شهید،‌ ای آنکه بر كرانه ازلی و ابدی وجود برنشسته‌ای،‌ دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون بكش.(سید مرتضی آوینی



What do you do for Achilles tendonitis?
سه شنبه 28 شهریور 1396 12:02 ق.ظ
great post, very informative. I wonder why the opposite experts of this sector don't understand this.
You should proceed your writing. I'm confident, you've a huge readers' base already!
cuddlyrat2933.wordpress.com
شنبه 14 مرداد 1396 09:09 ق.ظ
Everything is very open with a very clear description of the challenges.
It was really informative. Your website is extremely helpful.
Thanks for sharing!
سرباز سید علی
جمعه 18 اسفند 1391 11:58 ق.ظ
سلام ونور
بهره بردم
زنده باشید

سید مرتضی آوینی…
دلـــــــنوشت:سید گفتی: اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر…قفس ما شکسته آزاد شدیم از غم…رها شدیم…گفتی:خوبان را مزد میدهند به شهادت …ما را چاره ای کن که خوب نیستیم…صابرمان کن به این شبهای جدایی از باران…دعا کن در این ویرانی قفس مقصد ما هم پرواز باشد
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر